می سازم ازچشمان تو

قابی ز یاد و خاطره

بر گوشه دل می زنم

نقش تو را چون حادثه

برق دوچشمت می خورد

بر چشم من چون صاعقه

قلب کبودم را ببین

از عشق تو آتش گرفت

امشب از ناله ی شبگیر زمان خسته شدم

می روم سوی منزلگه ویرانه ی خویش

امشب از باغ خدا خواهم چید:

معرفت عشق صفا نور امید

امشب ازاین همه غم دل به خداخواهم داد

و از او می پرسم:

اشک مهتاب زمان کی به کجا خواهد ریخت؟

به تندیس چشمان پررازتو

به گلبرگ دستان پر مهر تو

به سرمستی آن دل پاک تو

به موج دل انگیز لبخند تو

به نیلی ترین واژه قلب تو

به عطر تن داغ و تبدار تو

به زیتون کالی که درچشم توست

تمام وجودم به دنبال توست

در اين زمانه بي هاي و هوي لال پرست
خوشا به حال كلاغان قيل و قال پرست

چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را
براي اين همه نا باور خيال پرست

به شب نشيني خرچنگ هاي مردابي
چگونه رقص كند ماهي ذلال پرست

رسيده ها چه غريب و نچيده مي افتند
به پاي هرزه علف هاي باغ كال پرست

رسيده ام به كمالي كه جز اناالحق نيست
كمال دار را براي من كمال پرست

هنوز زنده ام و زنده بودنم خاري است
به تنگ چشمي نامردم زوال پرست

                                                           (بهمنی)